Πώς να μιλήσετε στον έφηβό σας για ψυχολόγο

Πολλοί γονείς βλέπουν ότι το παιδί τους δυσκολεύεται — κλείνεται στο δωμάτιο, θυμώνει εύκολα, δεν κοιμάται καλά — αλλά διστάζουν να του προτείνουν να μιλήσει σε έναν ψυχολόγο. Φοβούνται ότι θα το πάρει ως κατηγορία ή ότι θα αρνηθεί. Μερικές σκέψεις που μπορεί να βοηθήσουν:

1. Ξεκινήστε από αυτό που παρατηρείτε, όχι από «το πρόβλημα»

Αντί για «έχεις πρόβλημα», δοκιμάστε κάτι σαν: «Βλέπω ότι τον τελευταίο καιρό είσαι πιο κουρασμένος και πιο θυμωμένος. Ανησυχώ και θέλω να σε βοηθήσω.» Η περιγραφή χωρίς κριτική ανοίγει πιο εύκολα τη συζήτηση.

2. Παρουσιάστε τον ψυχολόγο ως κάποιον «δικό του»

Οι έφηβοι χρειάζονται να νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο. Εξηγήστε ότι ο ψυχολόγος δεν είναι εκεί για να μεταφέρει όσα λέει στους γονείς, αλλά για να τον ακούσει. Το περιεχόμενο των συνεδριών μένει εμπιστευτικό — με εξαίρεση τις καταστάσεις κινδύνου.

3. Δώστε επιλογές

«Θα ήθελες να δοκιμάσουμε μία συνάντηση και να αποφασίσεις μετά;» Η μικρή, χαμηλού ρίσκου πρόταση είναι πιο εύκολη από μια «θεραπεία» χωρίς τέλος. Η online συνεδρία από το δωμάτιό του, με κάμερα, είναι για πολλούς εφήβους πιο φυσική από ένα γραφείο.

4. Μην το κάνετε τιμωρία

Αποφύγετε να το προτείνετε στη μέση ενός καβγά ή ως απειλή. Επιλέξτε μια ήρεμη στιγμή.

5. Κι αν αρνηθεί;

Είναι πολύ συνηθισμένο. Μπορείτε να ξεκινήσετε εσείς, με συμβουλευτική γονέων. Συχνά, όταν αλλάζει ο τρόπος που η οικογένεια αντιδρά, αλλάζει και η στάση του εφήβου — και αρκετές φορές ζητά ο ίδιος αργότερα να μιλήσει με κάποιον.

Η οικογένεια ως σύστημα

Η συστημική ψυχοθεραπεία εφήβων βλέπει τη δυσκολία του εφήβου μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας. Αυτό δεν σημαίνει ότι «φταίνε οι γονείς» — σημαίνει ότι όλοι μαζί μπορούν να γίνουν μέρος της λύσης.

Αν θέλετε να το σκεφτούμε μαζί, ξεκινήστε με μια δωρεάν γνωριμία.